Onderstaande tekst is gebaseerd op het project Habitat, uit kwartaal 4 van jaar 2. We hebben om de doelgroep specifieker aan te kunnen spreken 3 persona's gemaakt. Dit zijn fictieve mensen die niet echt bestaan, maar wel echt zouden kunnen bestaan.
Als tweede onderdeel van de pagina is het ISGVO model terug te vinden. Dit model helpt overzicht te houden en schept duidelijkheid om te analyseren.
Tijdens de opdracht hebben we goed geluisterd naar onze opdrachtgever, het Graphic Design Museum Breda. Zij gaven aan dat ze met het museum graag de grenzen van grafisch ontwerp aan willen geven. Naast de drie belangrijke thema’s als lettertypes, kleur en logo’s willen ze ook grensthema's aansnijden. Dit is de reden dat wij hebben gekozen om iets met stop-motion te doen. Dit ligt net op de grens tussen film en grafisch ontwerp, iets waar het museum naar zoekt.
Het doel van onze installatie is kinderen kennis te laten maken met stop-motion als onderdeel van grafisch ontwerp. Dit doel willen we bereiken door de kinderen zelf een stop-motion filmpje te laten maken. Hiermee sluiten we ook weer aan op de wensen van het museum: ontdekkend leren.
De kinderen kunnen basis figuren plaatsen op een werkveld. Daar kunnen ze een foto van maken door op een grote knop te drukken. Deze foto wordt via een beamer weer geprojecteerd op het werkveld zodat je een 'union-skin' effect krijgt. Kinderen kunnen op deze manier nauwkeurig een figuur laten bewegen. Als ze een aantal foto's gemaakt hebben kunnen ze op de 'afspeelknop' drukken. De gemaakte foto's worden achter elkaar weergegeven, ze zien het resultaat direct op hun werkveld. Wanneer de kinderen vinden dat het filmpje klaar is drukken ze op een knop die het project opslaat en voltooid. Het opgeslagen filmpje wordt geüpload naar een speciaal Youtube kanaal. Hier kunnen ze thuis het stop-motion filmpje weer op terugzoeken en delen met vriendjes en vriendinnetjes.
De installatie wordt bestuurd doormiddel van drie knoppen. Deze hebben we, met behulp van een usability-test een zo goed mogelijke plaats gegeven. De belangrijkste knop is het grootst, ligt verhoogd en bevind zich in het midden van het werkveld. De minst belangrijke knop is klein en ligt verdiept. Doordat het uiterlijk een ronde vorm heeft kunnen diverse kinderen eromheen gaan staan. Op deze manier kunnen ze elkaar helpen en de interactie met elkaar aangaan. Ondertussen wordt ook de spanning opgebouwd tot het moment dat zij hun filmpje mogen maken: ze leren van elkaar.
We hebben gekozen voor een rond werkblad. Hiermee nodigen we de kinderen uit om er omheen te staan. Deze ronde vorm hebben we doorgetrokken in de gehele installatie. Hierdoor onstaat er een grote cilinder met een tussenruimte. Hierdoor wordt het een opvallend geheel, iets wat we ook doormiddel van het kleurgebruik benadrukken. We hebben gekozen voor een groene kleur, dit om het fris en speels te houden, het is tenslotte voor kinderen bedoeld.
Boven het werkblad hangen zwarte basisfiguren. We hebben hiervoor gekozen omdat deze het sterkst overkomen en we echt de nadruk willen leggen op de beweging in plaats van op het ordenen en rangschikken van een gehele setting.
De context waarin onze installatie zich bevind is erg belangrijk. Als de kinderen om zich heen kijken zien ze andere gerelateerde installaties. Hierdoor zullen de gebruikers begrijpen dat stop-motion daar een onderdeel van is.